Makine görüşünde bir mercek keskin bir görüntü üretebilir ve yine de iş için yanlış mercek olabilir.
Bu mantığa aykırı gelebilir. Bir inceleme kamerası bir bileşeni, deliği veya kenarı net bir şekilde görebiliyorsa sistemin bunu doğru bir şekilde ölçebilmesi gerekmez mi? Mutlaka değil. Görüntü keskinliği ve geometrik doğruluk farklı özelliklerdir. Bir mercek, düz çizgileri eğrilere dönüştürürken veya görüntü ölçeğini merkezden kenarlara doğru değiştirirken ince ayrıntıları çözebilir.
Boyutsal inceleme, konumlandırma, hizalama ve hata tespiti gibi uygulamalar için bu ayrım önemlidir. Küçük bir geometrik hata başarılı/başarısız kararını etkileyebilir, robotun seçim noktasını değiştirebilir veya üretim hattında tutarsız ölçümler yaratabilir.
Bu makale pratik açıdan lens distorsiyonunun ne anlama geldiğini, en önemli durumlarda kalibrasyonun nasıl yardımcı olduğunu ve mühendislerin bir tasarıma başlamadan önce lens tedarikçisiyle neler görüşmesi gerektiğini açıklamaktadır.
Lens distorsiyonu, sahnedeki noktaların görüntüde göründüğü yerleri değiştiren geometrik bir sapmadır. Genellikle namlu distorsiyonu, iğne yastığı distorsiyonu veya ikisinin daha karmaşık bir kombinasyonu olarak tanımlanır.
Namlu distorsiyonu ile görüntü büyütme kenarlara doğru azalma eğilimi gösterir, bu nedenle düz çizgiler dışarı doğru eğilebilir. İğne yastığı distorsiyonunda çizgiler içe doğru eğilebilir. Geniş açılı sistemler aynı zamanda tek bir basit katsayı ile yeterince açıklanamayan daha karmaşık distorsiyon modellerini de gösterebilir.
Bozulma mutlaka görüntünün odak dışı olduğu anlamına gelmez. Yüksek kontrastlı bir kenar keskin kalabilir ancak beklenenden biraz farklı bir konumda görünebilir. Görsel izleme açısından bu kabul edilebilir. Ölçüm açısından sistematik hata kaynağı olabilir.
Çözünürlük, bir görüntüleme sisteminin ne kadar ayrıntıyı ayırt edebildiğini açıklar.
Distorsiyon, sistemin sahnenin geometrisini ne kadar sadık bir şekilde koruduğunu açıklar.
Tekrarlanabilirlik, sistemin aynı koşullar altında tutarlı sonuçlar verip vermediğini açıklar.
Başarılı bir yapay görme sistemi üçüne de ihtiyaç duyabilir ancak öncelikler göreve bağlıdır.
Yazılım basit bir ölçek faktörü kullanarak pikselleri milimetreye dönüştürürse, görüntü ölçeğinin ölçüm alanı boyunca yeterince tutarlı olduğu varsayılır. Bozulma bu varsayımı ihlal edebilir. Merkezin yakınında ölçülen bir boyut, bir köşenin yakınındaki aynı boyutla aynı fiziksel ölçeğe eşlenmeyebilir.
Bir kamera bir robotu yönlendirdiğinde, görüntü koordinatları robot veya konveyör sistemi tarafından kullanılan koordinatlara dönüştürülür. Mercek düzeltilmemiş geometrik hataya neden olursa tahmini konum kayabilir. Etki, kamera açısına, çalışma mesafesine, kalibrasyon yöntemine ve gerekli yerleştirme toleransına bağlıdır.
Denetim sistemleri genellikle özellik konumlarını veya şekillerini bir referansla karşılaştırır. Distorsiyon, nominal olarak düz bir özelliğin kavisli görünmesine veya kenar konumlarının kaymasına neden olabilir. Bu, özellikle inceleme alanı sensörün çoğunu kapladığında, saha genelinde karşılaştırmayı zorlaştırabilir.
Her uygulamanın düşük distorsiyona ihtiyacı yoktur. Bazı gözetleme veya durumsal farkındalık sistemlerinde kapsam, düz çizgilerin korunmasından daha önemli olabilir. Ancak ölçüm veya haritalama uygulamalarında geometrik doğruluk önemli bir gereklilik olabilir. Doğru lens, izolasyonda en küçük distorsiyon sayısına sahip olan değil, görev için optimize edilmiş olandır.
Evrensel bir cevap yok. Optik tasarım ve yazılım kalibrasyonu birbirini tamamlayabilir ancak sorunu farklı şekillerde çözerler.
Düşük distorsiyonlu lens, görüntü sensöre ulaşmadan önce geometrik sapmayı optik olarak azaltır. Bu, sonraki işlemleri basitleştirebilir ve tarlada daha tekdüze bir eşlemenin korunmasına yardımcı olabilir.
Yazılım düzeltme, görüntü koordinatlarını yeniden eşlemek için kalibre edilmiş bir model kullanır. Distorsiyon stabil olduğunda ve kalibrasyon prosedürü uygun olduğunda etkili olabilir. Ancak düzeltme pikselleri yeniden örnekleyebilir, kullanılabilir görüntü alanını kırpabilir ve odağa, lens konumuna, sensör hizalamasına ve sıcaklığın yeterince tutarlı kalmasına bağlı olabilir.
Distorsiyon düzeltmesini perspektif düzeltmesinden ayırmak da önemlidir. Düz bir nesneyi belirli bir açıyla görüntüleyen bir kamera, merceğin kendisi ihmal edilebilir düzeyde distorsiyona sahip olsa bile perspektif efektleri ortaya çıkarır. Bir kalibrasyon iş akışının her ikisini de modellemesi gerekebilir.
Mantıklı bir geliştirme süreci, önce gerekli ölçüm doğruluğunu tanımlamak, ardından optik düzeltmenin, yazılım düzeltmesinin veya bir kombinasyonun uygun olup olmadığını değerlendirmektir.
Telesentrik lensler genellikle ölçüm doğruluğunun kompakt boyuttan veya geniş derinlik kapsamından daha önemli olduğu durumlarda düşünülür. Nesne uzayı telesentrik tasarımında, ana ışınlar nesne uzayında yaklaşık olarak paraleldir ve küçük nesne mesafesi değişimlerinin neden olduğu büyütme değişikliklerini azaltır.
Bu, düz parçaları ölçmek, çapları kontrol etmek veya yüksekliği biraz değişen bileşenleri incelemek için yararlı olabilir. Ancak telesentrik optikler her görüş sistemi için otomatik olarak en iyi seçim değildir. Daha büyük, daha pahalı olabilirler ve belirli bir çalışma mesafesi ve görüş alanı gerektirebilirler.
Geleneksel düşük distorsiyonlu lens, alan, maliyet veya alan kapsamının daha önemli olduğu durumlarda daha uygun olabilir. Karar, gerçek toleransa ve mekanik kısıtlamalara uygun olmalıdır.
Fiyat teklifi talep etmeden önce mühendisler ve alıcılar aşağıdaki bilgileri hazırlamalıdır:
1.Ölçüm toleransı nedir?
Büyük bir kusuru tespit etmek için tasarlanan bir sistemin, bir özelliğin ölçülmesinden sıkı boyut toleransına kadar farklı ihtiyaçları vardır.
2. Sensör formatı ve piksel boyutu nedir?
Lens görüntü çemberi ve çözünürlük performansı sensöre uygun olmalıdır.
3. Hangi görüş alanı ve çalışma mesafesi gereklidir?
Bunlar görüntüleme geometrisini tanımlar ve lens seçimini güçlü bir şekilde etkiler.
4. İlgilenilen bölge nerede yer alacak?
Küçük bir merkezi bölge, tüm çerçeveyi kapsayan bir ölçüme göre distorsiyona karşı daha az duyarlı olabilir.
5.Kamera veya nesne hareket edecek mi?
Hareket, titreşim ve çalışma mesafesinin değişmesi kalibrasyon stabilitesini etkileyebilir.
6.Sistemin kalibrasyonu nasıl yapılacak?
Kalibrasyon hedefini, prosedürü, çalışma sıcaklığını ve kabul kriterlerini erken belirtin.
Bu ayrıntılar mevcut olduğunda tedarikçi daha etkili tavsiyelerde bulunabilir. "Düşük distorsiyon" tek başına tam bir spesifikasyon değildir.
Veri sayfası bir başlangıç noktasıdır, uygulama testinin yerine geçmez. Hedeflenen görüş alanı boyunca kalibre edilmiş bir ızgara veya başka bir uygun referans hedefi kullanın. Merkez ve kenar performansını kontrol edin, yeniden odaklandıktan veya uygun olduğunda yeniden monte ettikten sonra ölçümü tekrarlayın ve sonucu gerçek çalışma mesafesinde doğrulayın.
Uygulama bir sıcaklık aralığının üzerinde çalışıyorsa temsili termal koşulları ekleyin. Yazılım düzeltmesi planın bir parçasıysa, yalnızca ham görüntüyü değerlendirmek yerine tüm görüntü işleme zincirini doğrulayın.
Açık bir kabul ölçütünün tanımlanması da faydalıdır. Bu, kalibrasyondan sonra maksimum kalan hata, ölçülen boyutun tekrarlanabilirliği veya belirtilen görüntü konumlarındaki konumlandırma hatası olabilir. Doğru ölçüm kullanım senaryosuna bağlıdır.
Boshi Optikgüvenlik, endüstriyel görüntüleme, otomotiv elektroniği, tıbbi görüntüleme ve diğer kamera uygulamalarına yönelik optik ürünleri destekler. Kompakt lens veya uygulamaya özel optik konfigürasyon gerektiren projeler için müşteriler,M12 lens aralığıveya özelleştirilmiş optik ürünler aracılığıyla gereksinimlerin tartışılması.
Yararlı bir teknik tartışma için sensör modelini, hedef boyutunu, görüş alanını, çalışma mesafesini, mevcut mekanik zarfı, çalışma ortamını ve gerekli ölçüm toleransını sağlayın. Bu ayrıntılar, standart bir lensin uygun olup olmadığının veya daha özel bir tasarımın değerlendirilmesi gerekip gerekmediğinin belirlenmesine yardımcı olur.
Yapay görme lensi seçimi yalnızca keskin bir görüntü arayışı değildir. Sistem hareketi ölçtüğünde, hizaladığında veya yönlendirdiğinde geometrik doğruluk, çözünürlük kadar önemli olabilir.
Uygulamanın toleransıyla başlayın. Görüş alanında distorsiyonun nerede önemli olduğunu anlayın. Optik performansın ve kalibrasyonun birlikte nasıl çalışacağına karar verin, ardından kamera sisteminin tamamını gerçekçi koşullar altında doğrulayın.
En yararlı soru yalnızca "Bu lensin distorsiyonu düşük mü?" sorusu değildir. “Bu görüntüleme sistemi, fiili olarak kullanılacağı şekilde tekrar tekrar gerekli doğruluğu karşılayabilir mi?” sorusudur.