Mühendisler bir kamera lensi seçerken ilk adım genellikle basittir:
Teknik özellikler sayfasını açın.
Daha sonra işin zor kısmı geliyor.
Tipik bir lens veri sayfası şunları içerebilir:
Deneyimli optik mühendisleri için bu rakamlar bir hikaye anlatıyor.
Yeni başlayanlar için yabancı bir dile benzeyebilirler.
Buradaki zorluk "en iyi" özelliklere sahip bir lens bulmak değildir.
Zorluk anlamaktır:
Uygulamanız için gerçekte hangi optik parametreler önemlidir?
Güvenlik kamerası, otonom robot, drone, tıbbi cihaz ve endüstriyel görüş sistemlerinin tümü lens kullanır ancak tamamen farklı optik özellikler gerektirirler.
Bu kılavuz, mühendislerin seçim yapmadan önce anlaması gereken temel kamera merceği özelliklerini açıklamaktadır.
Etkin odak uzaklığı (EFL), bir kamera merceğinin en önemli özelliklerinden biridir.
Şunları belirler:
Basitçe:
Kısa odak uzaklığı = daha geniş görüş
Uzun odak uzaklığı = daha dar görüş
Tipik odak uzunlukları:
Uygulamalar:
Avantajları:
Sınırlamalar:
Tipik odak uzunlukları:
Uygulamalar:
Avantajları:
Sınırlamalar:
Görüş Alanı, bir mercek tarafından yakalanan görünür alanı tanımlar.
Genellikle şu şekilde ifade edilir:
Yanlış FOV'u seçmek pahalı sorunlar yaratır.
Çok dar:
Çok geniş:
Profesyonel bir lens seçim süreci her zaman şunları dikkate alır:
Diyafram en çok yanlış anlaşılan özelliklerden biridir.
F-sayısı aşağıdakiler arasındaki oranı temsil eder:
F numarası ne kadar küçük olursa:
→ Açıklık ne kadar büyük olursa
→ Objektife ne kadar çok ışık girerse
| Diyafram | Tipik Uygulama |
|---|---|
| F2.8 | Standart gün ışığında görüntüleme |
| F2.0 | Genel gözetim |
| F1.6 | Düşük ışık uygulamaları |
| F1.4 | Yüksek performanslı görüntüleme |
| F1.0 | Aşırı düşük ışık sistemleri |
Düşük ışıklı ortamlar zorluklar yaratır:
Daha büyük bir diyafram, elektronik amplifikasyondan önce daha fazla optik bilgi sağlayarak yardımcı olur.
Bu nedenle yüksek performanslı uygulamalar giderek daha fazla geniş diyafram açıklığına sahip lenslere odaklanıyor.
Mühendislerin yaptığı yaygın bir hata, yalnızca odak uzaklığına dayalı bir lens seçmektir.
Bir lensin aynı zamanda sensör formatıyla da eşleşmesi gerekir.
Yaygın sensör boyutları şunları içerir:
Sonuç:
Sonuç:
Profesyonel optik eşleştirme aşağıdakilerin dikkate alınmasını gerektirir:
Distorsiyon, bir görüntüdeki düz çizgilerin ne kadarının kavisli hale geldiğini tanımlar.
En yaygın tür:
Tipik olarak:

Distorsiyon her zaman kötü değildir.
Örneğin:
FPV drone lensleri, sürükleyici bir görüntü oluşturmak için genellikle bilinçli olarak güçlü geniş açılı distorsiyon kullanır.
Fakat:
Aşağıdaki gibi uygulamalar:
daha iyi distorsiyon kontrolü gerektirir.
Önemli olan distorsiyonu tamamen ortadan kaldırmak değil.
Önemli olan uygulama ihtiyaçlarına göre distorsiyonu kontrol etmektir.
MTF (Modülasyon Transfer Fonksiyonu) en önemli optik değerlendirme yöntemlerinden biridir.
Bir merceğin kontrastı bir nesneden görüntüye ne kadar iyi aktardığını açıklar.
Basitçe:
Daha yüksek MTF = Ayrıntıları yeniden üretme yeteneği daha iyi.
İki mercek şunlara sahip olabilir:
Ancak tamamen farklı görüntü kalitesi.
Neden?
Çünkü optik performans şunlara bağlıdır:
MTF gerçek optik yeteneği ortaya koyuyor.
CRA, gelen ışık ışınlarının sensöre ulaştığı açıyı tanımlar.
Modern CMOS sensörleri CRA'ya karşı oldukça hassastır.
Yanlış CRA eşleşmesi aşağıdakilere neden olabilir:
Bu parametre özellikle aşağıdakiler için önemlidir:
Göz önünde bulundurulması gereken tek şey optik performans değildir.
Mühendisler ayrıca mekanik uyumluluğu da dikkate almalıdır.
Önemli parametreler şunları içerir:
Birinci mercek yüzeyinden görüntü düzlemine kadar olan optik mesafe.
Şunun için önemli:
Ortak arayüzler:
Montaj mekanik entegrasyonu belirler.
Göreli aydınlatma, merkezden kenara kadar parlaklık tutarlılığını tanımlar.
Zayıf göreceli aydınlatma şunlara neden olur:
Bu özellikle aşağıdakiler için önemlidir:
İyi bir lens, görüntü boyunca tutarlı bir aydınlatma sağlamalıdır.
Mühendislerin yaptığı en büyük hatalardan biri lensleri yalnızca sayılara göre karşılaştırmaktır.
Örneğin:
"Lens A'nın çözünürlüğü daha yüksek, dolayısıyla daha iyi olmalı."
Mutlaka değil.
Başarılı bir lens seçiminde sistemin tamamı dikkate alınır:
En iyi lens, en yüksek özelliklere sahip olan değildir.
Uygulama için optimize edilmiş olanıdır.
Bir lens seçmeden önce şunları sorun:
Kamera lensi özellikleri sadece teknik rakamlardan ibaret değildir.
Sistem performansını doğrudan etkileyen optik kararları temsil ederler.
İyi seçilmiş bir lens şunları geliştirebilir:
Kötü seçilmiş bir lens, en gelişmiş kamerayı ve algoritmayı bile sınırlayabilir.
Modern görüntüleme sistemlerinde mühendisler yalnızca bir cam parçasını seçmiyorlar.
Görsel zekanın temelini seçiyorlar.
Bir sensör pikselleri yakalar.
Bir algoritma bilgiyi işler.
Ancak mercek, ilk etapta hangi bilginin var olduğunu belirler.
Daha iyi optik anlayış, daha iyi mühendislik kararlarına yol açar.